Glukosa adalah sejenis gula yang terdapat dalam banyak makanan, termasuk karbohidrat dan buah-buahan. Ia adalah sumber tenaga utama untuk sel-sel badan; bagaimanapun, apabila tahap glukosa menjadi terlalu tinggi, ia boleh menyebabkan keradangan melalui proses yang dipanggil glikasi.
Glycation berlaku apabila molekul glukosa mengikat protein dalam badan, membentuk produk akhir glikasi lanjutan (AGEs). AGEs ini sangat reaktif dan boleh merosakkan sel dan tisu di seluruh badan, yang membawa kepada keradangan kronik.
Di samping itu, paras glukosa yang tinggi boleh mengaktifkan laluan isyarat yang dikenali sebagai faktor nuklear-kappa B (NF-kB). NF-kB ialah faktor transkripsi yang mengawal ekspresi gen yang terlibat dalam keradangan. Apabila diaktifkan, NF-kB mencetuskan pengeluaran sitokin pro-radang—bahan kimia radang dalam aliran darah—yang memburukkan lagi keradangan.
Keradangan kronik yang disebabkan oleh paras glukosa yang tinggi boleh membawa kepada pelbagai masalah kesihatan, termasuk rintangan insulin, pelopor kepada diabetes jenis 2. Rintangan insulin berlaku apabila sel-sel badan menjadi kurang responsif terhadap insulin, hormon yang mengawal metabolisme glukosa. Ini boleh mengakibatkan paras glukosa meningkat, yang seterusnya memburukkan lagi keradangan, mewujudkan kitaran ganas.
Selain diabetes, keradangan kronik daripada paras glukosa yang tinggi boleh menyumbang kepada penyakit jantung dan serebrovaskular dengan merosakkan lapisan saluran darah. Kerosakan ini boleh menyebabkan pembentukan plak, berpotensi menghalang aliran darah dan menyebabkan serangan jantung atau strok.
Untuk mengelakkan keradangan kronik yang disebabkan oleh paras glukosa yang tinggi, adalah penting untuk mengekalkan tahap glukosa yang sihat melalui diet seimbang dan senaman yang kerap. Mengelakkan makanan indeks glisemik tinggi, seperti minuman manis, gula-gula, dan roti putih, boleh membantu mengekalkan tahap glukosa. Selain itu, senaman yang kerap boleh meningkatkan sensitiviti insulin dan mengurangkan keradangan.
Pesakit kencing manis, yang mengikut definisi mempunyai paras glukosa yang lebih tinggi daripada biasa, harus bekerjasama rapat dengan penyedia penjagaan kesihatan mereka untuk mengawal gula dalam darah. Walaupun diet dan senaman adalah penting, ramai individu mungkin memerlukan ubat. Pelbagai ubat boleh didapati, termasuk pilihan yang lebih baru seperti Semaglutide dan Tetrapeptide. Peptida ini boleh meningkatkan rasa kenyang dan boleh menyebabkan penurunan berat badan yang cepat dalam beberapa kes.
Terapi Oksigen Hiperbarik (HBOT) dan Keradangan
Satu lagi pendekatan untuk mengurangkan keradangan ialah terapi oksigen hiperbarik (HBOT). Terapi oksigen hiperbarik diketahui meningkatkan sensitiviti insulin, yang membawa kepada penurunan paras glukosa semasa rawatan.
Terapi oksigen hiperbarik juga secara langsung mengurangkan keradangan dengan meningkatkan penghantaran oksigen ke tisu, mengurangkan pengeluaran sitokin pro-radang, dan meningkatkan sitokin anti-radang. Kesan ini berlaku melalui perubahan dalam ekspresi genetik (iaitu, epigenetik) disebabkan peningkatan tahap oksigen dan tekanan semasa terapi oksigen hiperbarik.
Kesimpulan
Keradangan akibat daripada paras glukosa yang tinggi merebak secara meluas di AS dan di seluruh dunia. Kunci kepada pengurusan adalah kawalan agresif tahap glukosa melalui diet, perubahan gaya hidup-terutama penurunan berat badan-dan ubat-ubatan apabila perlu. Selain itu, terapi oksigen hiperbarik (HBOT) menawarkan cara yang berkuasa untuk mengurangkan keradangan melalui mekanisme epigenetik dan juga boleh membantu meningkatkan kawalan glukosa.
